آبسه اپیدورال چیست

آبسه اپیدورال چیست


آبسه اپیدورال یک بیماری عفونی مغزی است که با ایجاد یک توده چرکی در سیستم عصبی مرکزی ایجاد تورم و التهاب می کند. عفونت ایجاد شده، بیشتر در فضای بین استخوان ستون فقرات و غشای نخاع و در فضای بین استخوان جمجمه و آستر مغز مشاهده می‌ شود‌‌. این بیماری باید به صورت اورژانسی درمان شود و در صورت سهل انگاری می‌تواند عوارض غیرقابل جبران عصبی را به دنبال آورد. در ادامه مطلب در خصوص عوامل ایجاد کننده بیماری و علائم بیماری مطالب بیشتری بیان می شود.

چه عواملی سبب ایجاد آبسه اپیدورال می شوند؟

در اغلب موارد پزشکان نمی توانند منشاء عفونت ایجاد شده در سیستم عصبی مرکزی را شناسایی کنند؛ اما برخی مواقع نیز منشاء عفونت مشخص است. در حالت معمول باکتری استافیلوکوکوس اورئوس باعث ایجاد آبسه اپیدورال می شود. این بیماری عفونی جزو اختلالات نادر است که ممکن است ناشی از قارچ نیز باشد. زمانی که علت اصلی بیماری قارچ است؛ عفونت بافت های دیگر بدن مانند عفونت مجاری ادراری باعث ایجاد این عفونت شده است. این عفونت های میکروبی از طریق خون منتشر می ‌شوند و به ناحیه اپیدورال مغز و نخاع می روند.
برخی از مهم ترین علت های این نوع آبسه عبارتند از:
آسیب دیدگی جمجمه
در برخی از مواقع جمجمه در اثر تروما دچار شکستگی می ‌شود که این شکستگی باعث عفونت می شود و عفونت ایجاد شده منشاء آبسه اپیدورال می شود.
عفونت بخش های دیگر بدن
عفونت ریه، پوست و دریچه های قلب جزو رایج ترین عفونت های ایجاد کننده آبسه اپیدورال هستند که از طریق خون به این ناحیه منتقل می شوند.
بیماری دیابت
بیماری هایی مانند دیابت هم مقاومت بدن را کاهش می دهند و خطر ابتلا به استئومیلیت را افزایش می دهند؛ این بیماری ها می توانند عاملی برای آبسه اپیدورال باشند.
عفونت اجزای صورت
بروز عفونت های شدید در اطراف بینی، چشم ها و صورت و عدم درمان به موقع آنها می‌تواند احتمال ابتلا به این نوع آبسه را افزایش دهد.
سایر عوامل ایجاد کننده این بیماری عبارتند از:
تضعیف سیستم ایمنی بدن
مصرف داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی بدن
مصرف مواد مخدر تزریقی
عفونت های طولانی مدت گوش
سینوزیت مزمن
جراحی های مغز و اعصاب
مبتلا شدن به کورک در کمر یا پوست سر
مبتلا شدن به توبرکولوز

آبسه اپیدورال چیست

آبسه اپیدورال چیست

آبسه اپیدورال با چه نشانه هایی بروز پیدا می کند؟

نشانه های مربوط به آبسه اپیدورال به عوامل مختلفی مانند محل درگیری و نوع آبسه بستگی دارد. آبسه اپیدورال در دو نوع نخاعی و مغزی بروز پیدا می‌کند که هر کدام از این ها علائم متفاوتی دارند. توده عفونی به وجود آمده در فضای اپیدورال نخاع، طناب نخاعی را تحت فشار قرار می‌ دهد؛ به همین سبب درمان اورژانسی این آبسه اهمیت پیدا می کند؛ چون در صورت افزایش فشار در طناب نخاعی علائمی چون ضعف پیش رونده اندام ها مشاهده می ‌شود. شایع ترین محل درگیری در این بیماری، طناب توراسیک است. این عفونت ممکن است در چندین سگمان مهره ای گسترش پیدا کند. رایج ترین نشانه های بالینی اپیدورال عبارتند از:
• احتباس ادراری
• خواب رفتگی بالارونده در پاها
• فلج ناقص پاها
• تب
• کمر درد تیر کشنده به سمت پا و اطراف قفسه سینه
• کاهش هوشیاری
• مشکل در راه رفتن
• احساس تهوع و استفراغ
• احساس خستگی و دل آشوبه
• ناتوانی در کنترل روده یا مثانه
افراد پس از مشاهده این نشانه ها حتماً باید به متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنند. در صورت سهل انگاری و عدم مراجعه به پزشک ممکن است عوارضی مانند حملات تشنج، کما، مرگ و آسیب دائمی به مغز برای فرد رخ دهد.

چه راه هایی برای تشخیص آبسه اپیدورال وجود دارد؟

افرادی که با علائم آبسه اپیدورال به پزشک مغز و اعصاب مراجعه می کنند؛ پزشک در ابتدا شرح حال کامل از آنها و از سابقه بیماری آنها می گیرد؛ سپس از طریق روش های تشخیصی، وجود یا عدم وجود این بیماری را تعیین می کند.
مهم ترین راه های تشخیص این بیماری عبارتند از:
آزمایش خون
وجود عفونت در بدن روی تعداد گلبول های سفید تاثیر می گذارد که این تعداد در آزمایش خون قابل مشاهده است. پزشکان با آزمایش خون به وجود عفونت و سایر میکروب ها در بدن پی می برند.
نمونه برداری
نمونه برداری از منطقه آبسه می ‌تواند نوع عفونت، میزان عفونت و علت عفونت را مشخص کند. برای تعیین روش درمانی و تعیین نوع میکروارگانیسم، نمونه برداشته شده در محیط کشت مخصوص کشت داده می شود؛ نوع میکروارگانیسم، قارچی بودن یا باکتریایی بودن عفونت در این تست مشخص می شود.
معاینه عصبی
در معاینه عصبی، پزشک سیگنال های عصبی را به دقت بررسی می کند. در صورت ایجاد تغییر در عملکرد حرکتی، بینایی و تعادل پزشک وجود این بیماری را تایید می کند.
سایر روش های تشخیصی عبارتند از:
اسکن تصویربرداری رزونانس مغناطیسی یا ام آر آی
سی تی اسکن
عکس برداری از جمجمه

آبسه اپیدورال چیست

آبسه اپیدورال چیست

چه راه هایی برای درمان آبسه اپیدورال پیشنهاد می شود؟

زمانی که نام آبسه و عفونت شنیده می شود؛ افراد گمان می کنند که پزشکان تنها از طریق تجویز آنتی‌بیوتیک این بیماری را درمان می‌کنند؛ در حالی که به دلیل حساسیت این نوع بیماری روش های درمانی مختلفی وجود دارد به طوری که گاهی اوقات ممکن است متخصص مغز و اعصاب از روش جراحی برای درمان این بیماری استفاده کند. به طور کلی مهم ترین روش های درمان این بیماری عبارتند از:
دارو درمانی
در دارو درمانی پزشک از کورتیکواستروئیدها برای کاهش تورم مغزی، داروهای ضد تشنج برای پیشگیری از تشنج و آنتی بیوتیک های قوی استفاده می کند. آنتی بیوتیک های تجویز شده به مدت ۴ تا ۶ هفته باید مصرف شوند تا عفونت به صورت کامل در بدن ریشه کن شود. به احتمال زیاد بیمار بستری می‌ شود و تا بهبود اوضاع زیر نظر پزشک قرار می گیرد. ممکن است پزشک از آنتی بیوتیک های وریدی استفاده کند و بیمار آنتی بیوتیک وریدی، بگیرد سپس به مدت سه ماه از آنتی بیوتیک های خوراکی استفاده کند. در صورتی که درگیری استخوانی در این بیماری وجود داشته باشد داروهای ضد سل نیز تجویز می ‌شوند.
لامینکتومی
ممکن است برای از بین بردن فشار وارد شده روی طناب نخاعی متخصص مغز و اعصاب جراحی لامینکتومی را انجام دهد. در این جراحی کانال نخاع بزرگ می شود و بخشی از لامینای استخوان مهره خارج می شود. در صورتی این عمل جراحی انجام می ‌شود که بیماری پیشرفت کرده باشد و مشکلات حرکتی را به همراه آورده باشد.
خارج سازی مایع آبسه
اگر آبسه اپیدورال از نوع مغزی باشد پزشک برای کاهش فشار داخل جمجمه آبسه را با سوزن تخلیه می کند.

نتیجه گیری
بیماری آبسه اپیدورال که در دو نوع نخاعی و مغزی بروز پیدا می ‌کند؛ نوعی بیماری عفونی سیستم عصبی مرکزی است که در صورت درمان نشدن می‌ تواند عوارض زیادی چون مننژیت، عفونت ستون فقرات، درد مزمن کمر، فلج شدن و بی اختیاری ادرار و مدفوع را به دنبال داشته باشد. این بیماری در صورت پیشرفت می تواند مرگ و اغما را برای فرد به وجود آورد. به همین سبب درمان آن اهمیت زیادی پیدا می کند. برای درمان این بیماری می توانید به مطب دکتر رادنوش پشم فروش متخصص مغز و اعصاب مراجعه کنید.

 

به اشتراک بگذارید

دیدگاه ها