آرتریت شریان تمپورال چیست؟ علائم ، تشخیص و درمان

آرتریت شریان تمپورال چیست؟ علائم ، تشخیص و درمان

آرتریت شریان تمپورال

آرتریت شریان تمپورال یا  Giant Cell Arteritis درگیری التهابی شرایین بزرگ و متوسط است. گرفتاری عروق سر و گردن باعث علائم اصلی این بیماری یعنی سردرد و نابینایی می‌شود. بیماری در افراد بالاتر از ۵۰ سال دیده می‌شود و بروز آن در خانم ها سه برابر آقایان است. در پاتولوژی این بیماری، ارتشاح سلول‌های منونوکلئر در لایه مدیای شرایین و نیز انسداد عروق در نتیجه فیبروز و پرولیفراسیون این لایه دیده می‌شود.

ایجاد التهاب در جدار رگهای سر وگردن (عمدتا شاخه های شریان کاروتید خارجی و داخلی ) رگ درگیر دچار التهاب و تنگی شده و خونرسانی به درستی انجام نمی شود و فرد دچار علایم زیر می شود :

علائم آرتریت شریان تمپورال

سردرد ثابت عمدتا در ناحیه شقیقه ها بعضا با تورم عروق، درد فک، درد دهان و زبان، بی اشتهایی، درد های مزمن در ناحیه گردن، شانه و لگن، افسردگی، تب، تاری دید و حتی کوری کامل و گاها سکته مغزی نام برد با مراجعه سریع، تشخیص به موقع ودرمان می‌توان از ایجاد عوارض شدید آن که می‌تواند کوری کامل تا سکته مغزی  باشد جلوگیری کرد.

علائم بالینی آرتریت شریان تمپورال

شایع ترین شکایت این بیماران سردردی دائمی است که شب ها بدتر می‌شود. درد عمدتا در نواحی تمپورال می‌باشد اما به نقاط دیگر سر نیز انتشار می‌یابد. در معاینه، ممکن است نقاطی از سر حساس باشد و علاوه بر این نبض شریان تمپورال ممکن است از بین رفته باشد و شریان برجسته و ندولر شده باشد.

وخیم ترین علامت این بیماری نابینایی است. علت نابینایی، نوروپاتی ایسکمیک عصب اپتیک است. کوری اغلب ناگهانی ایجاد می‌شود ولی ۲۰ درصد بیماران در ابتدا کوری گذرا دارند. گاه بیمار در جویدن دچار درد فک می‌شود به نحوی که ادامه غذاخوردن ممکن نیست. بسیاری از بیماران از دردهای عضلانی در کمربند لگنی و شانه ای نیز شاکی هستند. این عارضه که در ۳۳ درصد موارد دو طرفه است، به ندرت بهبود می‌یابد. ۱۰ درصد بیماران فلج حرکات چشم به شکل فلج عصب ۳ یا ۶ پیدا می‌کنند. سکته مغزی در این بیماری نادر است.

تشخیص آرتریت شریان تمپورال

تشخیص آرتریت شریان تمپورال

شایع ترین یافته آزمایشگاهی در این بیماری، افزایش ESR است. اگر چه این تست حساسی ۸۷ درصد دارد ولی در ۲ الی ۹ درصد موارد طبیعی است و بنابراین ESR نرمال ردکننده بیماری نیست. افزایش CRP ملاک حساس تری نسبت به ESR است. بیوپسی شریان تمپورال اختصاصی ترین روش تشخیص است و در تمام بیماران مشکوک به این نوع واسکولیت باید انجام شود.

درمان آرتریت شریان تمپورال

حتی با شک به بیماری، باید درمان با کورتیکواستروئید شروع شود و بیوپسی شریان نیز هرچه زودتر انجام شود. درمان پردنیزلون خوراکی با دوز ۴۰ الی ۶۰ میلی گرم روزانه است. متاسفانه مواردی از نابینایی حتی بعد از شروع کورتیکواستروئید نیز گزارش شده است.

به اشتراک بگذارید

دیدگاه ها