نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی دیابتی چیست؟

دیابت جزو بیماری هایی است که اختلالات زیادی را در دستگاه های مختلف بدن ایجاد می کند. نوروپاتی دیابتی یکی از عوارض دیابت است که در آن اعصاب محیطی آسیب می بینند و فرد دچار احساس های ناخوشایند مانند ضعف در دست و پا می شود. آسیب اعصاب محیطی در پی دیابت به تدریج رخ می دهد و ممکن است بعد از ده سال از بیماری دیابت علائم خود را نشان دهد. اگر بیماران به علائم نوروپاتی بی توجه باشند و اجازه پیشرفت به این بیماری را دهند؛ به مرور زمان شاهد مقاومت کم بدن در برابر عفونت ها خواهند بود. در ادامه مطلب به انواع و علائم نوروپاتی پرداخته می شود.

انواع نوروپاتی دیابتی چیست؟

با توجه به علائم ایجاد شونده، اندام های تحت تاثیر قرار گرفته و نوع اعصابی که درگیر این بیماری می شوند؛ نوروپاتی به دیابتی انواع مختلف تقسیم بندی می شود. انواع این نوع بیماری عبارتند از:
نوروپاتی محیطی: نوروپاتی محیطی شایع‌ترین نوع نوروپاتی در افراد دیابتی است. در این بیماری پاها، بازوها و دست ها درگیر می شوند. گردش خون در طی این آسیب سرعت پایینی پیدا می کند.
نوروپاتی اعصاب خودمختار: نام دیگر این نوع نوروپاتی، نوروپاتی اتونوم است که در آن سیستم اعصاب خودمختار مانند اعصاب مثانه، دستگاه گوارش و دستگاه تناسلی دچار آسیب می شوند. فلج مثانه یکی از نشانه های این نوروپاتی است.
نوروپاتی پروگزیمال: آمیوتروفی دیابتی نام دیگر این نوع نوروپاتی است که در آن اعصاب لگن، باسن و ران دچار آسیب می شود و در مردان بالای ۵۰ سال بیش از سایر افراد مشاهده می شود. درد ناگهانی و شدید در اندام های درگیر و ضعف عضلانی پا از نشانه های این نوروپاتی است.
نوروپاتی اعصاب جمجمه ای: در این نوع نوروپاتی۱۲ جفت از اعصاب که با مغز به صورت مستقیم در ارتباط هستند دچار آسیب می شوند؛ در این بیماری اعصاب چشم، اعصاب شنوایی و اعصاب چشایی دچار آسیب می شوند. احساس درد در یک طرف صورت از نشانه‌های این نوروپاتی است.
نوروپاتی کانونی: در این نوروپاتی گروهی از اعصاب یا یک عصب دچار آسیب می شود. اعصاب آسیب دیده بیشتر در قسمت دست، پا، سر و تنه قرار دارند. سندروم تونل کارپال یکی از آسیب‌های این نوروپاتی به حساب می‌آید.

نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی دیابتی

از کجا می توان متوجه نوروپاتی دیابتی شد؟

از طریق روش های تشخیصی و علائم بالینی می توان به وجود یا عدم وجود نوروپاتی پی برد. علائم بالینی در تشخیص نوروپاتی بسیار مهم هستند و می‌توانند به عنوان علائم هشدار دهنده در نظر گرفته شوند. آسیب دیدن رگ های خونی در اثر دیابت، آسیب دیدگی مکانیکی برخی از اعصاب، پایین آمدن سطح ویتامین ب ۱۲ در اثر مصرف داروهای کاهنده قند خون مانند متفورمین و عوامل مربوط به سبک زندگی هم می تواند سبب ایجاد علائم نوروپاتی شوند.

مهمترین علائم نوروپاتی دیابتی عبارتند از:

احساس مور مور شدن: احساس گزگز و مورمور در پاها و دست ها جزو علائم اولیه نوروپاتی محیطی است. در صورت مشاهده این علائم بهتر است در اسرع وقت به متخصص مراجعه شود تا جلوی پیشرفت نوروپاتی گرفته شود.
احساس درد در اندام ها: در اغلب موارد احساس گزگز در اندام ها با درد تیر کشنده همراه است. درد در پا نسبت به درد دست شایع تر است. در اینگونه مواقع اندام ها نسبت به لمس نیز حساسیت پیدا می کنند و با کوچکترین فشار لمس بدن احساس درد می کند. داغ شدن یا خیلی سرد شدن اندام ها خصوصاً در شب از علائم دیگری است که با درد همراه است.
علائم چشمی: یکی از نشانه های نوروپاتی دیابتی کاهش تطابق در چشم است؛ در نتیجه ممکن است این افراد در هنگام رانندگی در شب با مشکلاتی مواجه شوند. از دست دادن سلول های عصبی شبکیه چشم، کاهش قدرت بینایی و مبتلا شدن به آب مروارید از دیگر نشانه ‌های نوروپاتی است.
علائم قلبی عروقی: غش کردن بدون دلیل و به صورت ناگهانی، بالا رفتن غیر طبیعی ضربان قلب و احساس سرگیجه در هنگام برخاستن از جا و تنگی نفس از علائم مربوط به نوروپاتی محیطی است.
سایر علائم عبارتند از:
• ایجاد مشکلات جنسی مانند مشکل در نعوظ
• خشکی واژن
• عدم توانایی در تمرکز
• احساس درد در ناحیه لگن و قفسه سینه
• مبتلا شدن به مشکلات گوارشی
• تعریق زیاد
• خشک شدن پوست

نوروپاتی دیابتی

نوروپاتی دیابتی

آیا راهی برای درمان نوروپاتی دیابتی وجود دارد؟

تشخیص نوروپاتی: قبل از پرداختن به درمان نوروپاتی دیابتی، متخصصان باید به صورت دقیق نوروپاتی را تشخیص دهند. با توجه به نوع علائم می توان از روش های تشخیصی مختلفی استفاده کرد. به عنوان مثال برای بررسی نوروپاتی اعصاب خودمختار می توان از امواج صوتی استفاده کرد. روش هایی چون رفلکس مچ پا، انجام آزمایش های فشار خون، اکوی قلب، تست نوار عصب و عضله و تست سرعت هدایت عصبی از رایج ترین روش های تشخیص نوروپاتی هستند.
راهکارهای درمانی: پس از اینکه آسیب اعصاب محیطی توسط دیابت مشخص شد؛ پزشک متخصص راهکارهایی برای کاهش سرعت روند بیماری ارائه می دهد. متاسفانه تا به حال درمان قطعی برای نوروپاتی کشف نشده است. تنها می توان از طریق روش های موثری دیابت را کنترل کرد و علائم نوروپاتی را کاهش داد. متخصصان مختلفی از جمله متخصصان تغذیه، متخصصان طب فیزیکی، متخصصان طب ورزشی، متخصصان قلب و عروق و متخصصان مغز و اعصاب می توانند به فرد در کنترل نوروپاتی کمک کنند.
مهمترین روش های کنترل و درمان نوروپاتی دیابتی عبارتند از:
فیزیوتراپی: پزشکان به کمک روش‌های مختلف فیزیوتراپی به درمان اختلالات عملکرد جنسی، ضعف عضلانی، گزگز اندام‌ها و اسپاسم عضلات کمک می‌کنند. روش های فیزیوتراپی بسیار متنوع هستند که از بین آنها می توان به تحریک الکتریکی است و ماساژ درمانی اشاره کرد.
طب سوزنی: طب سوزنی نیز می تواند باعث بهبود عملکرد اعصاب محیطی شود و از پیشرفت آسیب های عصبی جلوگیری کند. طب سوزنی به طور موثری باعث کاهش درد و بی حسی اندام های بدن که ناشی از نوروپاتی دیابتی است؛ می‌شود.
سایر روش های درمانی عبارتند از:
• ورزش درمانی با شنا و ایروبیک
• کنترل سطح قند خون
• مدیریت رژیم غذایی
• دارو درمانی

نتیجه گیری
نوروپاتی دیابتی که به معنی آسیب اعصاب محیطی است یکی از عوارض شایع بیماری دیابت است که می تواند مشکلات زیادی برای فرد به وجود آورد. در این بیماری اندامه ای بدن مانند پاها دچار بی حسی و درد شدید می شوند و فرد ممکن است به مشکلات قلبی عروقی، مشکلات چشمی و غیره مبتلا شود. تشخیص زود هنگام و به موقع نوروپاتی می تواند از پیشرفت بیماری جلوگیری کند و فرد را به زندگی عادی بازگرداند. به همین سبب لازم است افراد مبتلا به دیابت زیر نظر متخصصان مغز و اعصاب چکاپ شوند. برای معاینه و چکاپ می توانید به مطب دکتر رادنوش پشم فروش متخصص نورولوژی مراجعه کنید.

به اشتراک بگذارید

دیدگاه ها